பன் பட்டர் ஜாம் – தலைமுறை இடைவெளி, காதல், நகைச்சுவை அனைத்தையும் சுவையாகக் கலக்கும் முயற்சி!

பன் பட்டர் ஜாம் – காதலும் குடும்பமும் கலந்து கொண்ட ஒரு மென்மையான நகைச்சுவை பாணி திரைப்படம்

இயக்குநர் ராகவ் மிர்தத் இயக்கிய பன் பட்டர் ஜாம் திரைப்படம், இன்றைய தலைமுறை காதலை, பெற்றோரின் கனவுகளை, குடும்ப ஆசைகளை நகைச்சுவை கலந்து சொல்வதோடு, தலைமுறை இடைவெளியைப் பற்றிய ஒரு சின்ன கதைபோலத் தெரிந்தாலும், உணர்வுபூர்வமான சில தகவல்களையும் வலியுறுத்துகிறது.

கதைச் சுருக்கம்

சந்துரு (ராஜு ஜெயமோகன்) மற்றும் மது (ஆதியா பிரசாத்) என்ற இளம் ஜோடிகளின் அம்மாக்கள் – லலிதா (சரண்யா பொன்வண்ணன்) மற்றும் உமா (தேவதர்ஷினி) – தங்கள் பிள்ளைகள் ஒருவரையொருவர் காதலிக்க வேண்டும், அதனூடாக திருமணம் ஏற்பட வேண்டும் என்ற ஆசையில் திட்டமிடுகிறார்கள். அவர்கள் ஆசை காதல் திருமணம் போலவே இருக்கவேண்டும், ஆனால் அது அவர்களால் நிர்வகிக்கப்படவேண்டும் என்பதுதான்.

ஆனால் பிள்ளைகள் வேறு பாதையில் நடக்கிறார்கள். சந்துருவும் மதுவும் வேறு வேறு நபர்களை காதலிக்கிறார்கள். இதனால் நிகழும் குழப்பங்கள், காதல் வழிகளில் வரும் திருப்பங்கள், மற்றும் பெற்றோர்களின் முயற்சி வெற்றியடைகிறதா என்ற கேள்வி தான் கதையின் மையம்.

தலைமுறை இடைவெளி, காதல் மற்றும் நகைச்சுவை

இயக்குநர் ராகவ் மிர்தத், இளம் தலைமுறை காதலை எடுத்துக்காட்டும் விதத்தில், இன்று காதலை எளிதாக எடுத்துக் கொள்பவர்களின் மனநிலையை மிகையின்றி, சாடல் இல்லாமல் காட்ட முயற்சிக்கிறார். காதலெனும் பெயரில் நடக்கும் லூட்டிகள், சர்வதேச இன்ப்ளூயன்சர் கலாசாரம், டேட், பிரேக் அப் என்று சின்ன சின்ன விஷயங்களை அழுத்தமின்றி காமெடி கலக்கத்துடன் சொல்லுகிறார்.

தோன்றும் வகையில் பன் பட்டர் ஜாம் ஒரு தலைமுறை உணர்வுகளை கொண்டு அமையும் கதையாக இருக்கலாம். பெற்றோர்கள் காதல் திருமணத்தை ஏற்கும், அதற்கான சூழ்நிலையை உருவாக்கும் பாணி, அவர்களின் எதிர்பார்ப்புகள், மற்றும் அந்த முயற்சி தோல்வியடையும்போது ஏற்படும் நகைச்சுவை கலந்த மனம்விட்ட காட்சிகள், இந்த படத்தின் வலிமையான அம்சங்கள்.

காதல் கதைகளின் பலவீனம்

இன்ஃப்ளூயன்சர் கதாபாத்திரம், மிக அதிகமான பின்தொடர்பாளர்களுடன் இருந்தும் காதலில் விழும் முறையும், பிரேக்கப் சொல்வதற்கான காரணமும் வலுவற்றவையாகவே தெரிகிறது. இன்னொரு காதல் கதையில் கூட, பிரிவுகள் உணர்ச்சியின்றி, ஸ்கிரிப்ட்டுக்கு அடிபட்ட மாதிரிதான் சொல்லப்பட்டுள்ளது. இந்தக் குறைபாடுகள் கதையின் தீவிரத்தையும், நெகிழ்ச்சியையும் பாதிக்கின்றன.

நடிப்பு மற்றும் கதாபாத்திரங்களின் செயல்பாடு

ஆதியா பிரசாத், ஒரு நவீன பெண்ணாக, மனம் கவரும் நடிப்பை வழங்குகிறார். பாவ்யா த்ரிகா, அவருடைய கதாபாத்திரத்தை எளிதாக ஏற்க வைக்கிறார். ஆனால் இவ்விருவருக்கும் இடையிலான கெமிஸ்ட்ரி என்பது பார்வையாளர்களை கவர்வதற்கேற்ப இல்லை.

அம்மாக்கள் கதாபாத்திரங்களில் சரண்யா பொன்வண்ணன் மற்றும் தேவதர்ஷினி இருவரும் தங்கள் பாணியில் செம்மையாக கலக்குகிறார்கள். இந்த படத்தின் மிகச் சிறந்த அம்சங்களில் இது ஒன்று. அவர்கள் வெறும் நகைச்சுவைக்காக மட்டுமல்லாது, உணர்வுகளுக்கும் இடமளிக்கிறார்கள்.

விக்ராந்த் ஒரு கவுரவத் தோற்றத்தில் தோன்றுகிறார். சார்லி மற்றும் மைக்கேல் தங்கதுரை ஆகியோர் தங்கள் வேடங்களில் நன்றாகச் செய்துள்ளார்கள்.

தொழில்நுட்ப அம்சங்கள்

இசைக்கு நிவாஸ் கே. பிரசன்னா நன்றாக பாடல்களை உருவாக்கியுள்ளார். ஆனால் மனதில் நிற்கும் பாட்டு இல்லை. பாபு குமாரின் ஒளிப்பதிவு அழகாகவே இருக்கிறது. ஒளியில் மென்மையும் வண்ணங்கள் சரியாக உள்ளது. ஜான் ஆபிரகாம் செய்திருக்கும் படத்தொகுப்பில், கிளைமாக்ஸ் சற்று விரைவாக முடிக்கப்பட்டதுபோல் தோன்றுகிறது.

இறுதிக் கருத்து – கொஞ்சம் சுவை, கொஞ்சம் பலவீனம்

பன் பட்டர் ஜாம் என்பது அதன் பெயரைப் போலவே – மென்மையான, எளிதாக விழும் ஒரு சிற்றுண்டி போல. இது சின்ன சின்ன மகிழ்ச்சிகளைக் கொடுக்கிறது, சில நேரங்களில் சிரிக்க வைக்கிறது, ஆனால் முழுமையான திருப்தி அளிப்பதில்லை.

கதைபோலவே, சற்று இனிப்பும், சற்று மந்தமும் கொண்டது. பெற்றோரின் கனவுகள், பிள்ளைகளின் விருப்பங்கள், மற்றும் அவை சந்திக்கும் இடைவெளி ஆகியவற்றை நகைச்சுவையாகவும் மென்மையாகவும் பேசும் இப்படம், எளிமையான குடும்பப் பொழுதுபோக்கு திரைப்படமாகச் சொல்லலாம்.

முழுமையான உணவாக அல்ல – ஆனால் ஒரு லைட் ஸ்நாக் காஸ்ட்லியா தேவைப்படும்போது பரவாயில்லாத தேர்வு.